إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ و ياد كنيد آن را نيز كه كشيد در سرهاى شما خوابى سبك را صحابه كرام رض را در ان شب كه روزش التقاى فريقين خواسته بود دغدغه عظيم دست داد جهت آنكه منزل ايشان در ريگستانى بود كه رونده را قدم در خاك فرومىرفت و آب نيز نداشتند حق تعالى خواب بر ايشان گماشت أَمَنَةً مِنْهُ براى ايمنى حاصل از نزديك او و در ان خواب از اكثر صحابه رض محتلم شدند على الصباح شيطان لعين آغاز وسوسه كرد كه شما را نماز مىبايد گزارد و بعضى محدثيد و برخى جنب و آب نداريد و پاى تا به زانو بريك فرومىرود و كافران در زمين شخند و بر آب قادر و شما مىگوئيد كه ما دوستان خدائيم و پيغمبر در ميان ماست اين چگونه باشد حق سبحانه در آن محل باران فرستاد چنانچه فرمود وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ و فروفرستاد بر شما مِنَ السَّماءِ از ابر يا از طرف آسمان ماءً آبى لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ تا پاك گرداند شما را به آن آب از حدث و جنابت وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ و ببرد از شما رِجْزَ الشَّيْطانِ وسوسه شيطان را كه مىگفت نصرت و جنابت با هم جمع نشوند آورده‌اند كه باران چندان باريد كه رودها روان شده پس صحابه كرام رض غسل كردند و وضو ساختند و چهارپايان خود را آب دادند و ريگها كه در ميان ايشان و كفار بود بر هم بنشست و وسوسه زائل گشت وَ لِيَرْبِطَ و تا ببندد عَلى قُلُوبِكُمْ بر دلهاى شما اميدوارى بلطف حضرت بارى وَ يُثَبِّتَ بِهِ و براى آنكه ثابت گرداند بدان باران الْأَقْدامَ قدمهاى شما را يعنى چون باران بر زمين ريگ‌آميز باريد آن را استحكام داد پس قدمگاه مؤمنان مستحكم شد و در زمين شخ منزل كفار بود ؟ ؟ ؟ عظيم پديد آمد و گفته‌اند مراد ثبات قدمست در معركه حرب إِذْ يُوحِي رَبُّكَ ياد كن اى محمد ص چون وحى كرد پروردگار تو إِلَى الْمَلائِكَةِ بسوى فرشتگان كه بامداد مؤمنان آمدند و مضمون وحى آن بود كه أَنِّي مَعَكُمْ به درستى كه من با شمايم در امداد و اعانت يا ناصر و نگاهدار شمائيم از شر دشمن فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا پس استوار سازيد يعنى دلدارى كنيد مؤمنان را به تكثير سواد ايشان يا محاربت با كافران و اصح آنست كه به بشارت چه در مدارك آورده كه فرشتگان بر صورت آدميان در پيش صف لشكر مؤمنان مىرفتند و مىگفتند بشارت باد كه شما غالب شديد و خدا يار شماست و مردانه باشيد كه دشمنان شما اندك‌اند و نصرت مر شما راست پس معنى آيت اين باشد كه اى فرشتگان شما بشارت دهيد كه من سَأُلْقِي زود باشد كه در افكنم فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا در دلهاى آنان كه حق را پوشيدند الرُّعْبَ ترس و بيم را فَاضْرِبُوا پس بزنيد اى ملائكه كافران را به شمشيرها فَوْقَ الْأَعْناقِ بر زبر گردنهاى ايشان يعنى بر مذابح يا رءوس ايشان امام واحدى از امام ابن الانبارى رح نقل مىكند كه چون ملائكه بقتال مأمور شدند نمىدانستند كه در ضرب قصد كدام عضو مىبايد كرد حق سبحانه فرمود كه بزنيد بر سرهاى ايشان وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ و بزنيد از ايشان يعنى ببريد از كافران كُلَّ بَنانٍ همه سر انگشتان و گفته‌اند مراد تمام دست و پاى است ذلِكَ اين ضرب بديشان بِأَنَّهُمْ بسبب آنست كه ايشان شَاقُّوا اللَّهَ مخالفت كردند خداى را وَ رَسُولَهُ و فرستاده او را وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كه خلاف كند خدا و رسول او را فَإِنَّ اللَّهَ پس به درستى كه خدا شَدِيدُ الْعِقابِ سخت عقوبت است بر مخالفت‌كنندگان در دنيا به گرفتارى و در آخرت به خوارى .